Succes is de doodsteek

Het klinkt een beetje contradictorisch maar succes is vaak de eerste stap naar de ondergang. Deze stelling fundeer ik graag even kort met 3 voorbeeldjes uit 2007.

1) Viral Advertising

Viral Advertising was dé manier van adverteren in 2007. En terecht want door middel van een viral kan je met weinig geld veel mensen bereiken zonder dat ze het als storend ervaren. Een van de eerste succesvolle viral-campaigns in België was die van Humo Liegt in 2006, die campagne geldt nog steeds als 1 van mijn all-time favorites op gebied van crossmediale campagnes, daarom dat ik er hier ongetwijfeld ooit nog eens over uit zal wijden. De kracht van de campagne zat hem in het bekende viral-recept: betaalbare productie en kosteloze of in het slechtste geval bijna-kosteloze verspreiding. De (verdoken reclame-)filmpjes waren zo goed dat ze massaal werden doorgestuurd en uitgroeiden tot een hype. Ook de affiches en mails werden als viraal middel ingezet. Een reclame-campagne die uitgroeit tot een rage, dat is een natte droom voor elke advertiser. Uiteraard merkten andere reclamemakers het succes van het concept ‘de Viral’ ook snel op met als gevolg dat we sindsdien overspoeld worden door virale filmpjes. Talloze zwakke virals werden online gegooid omdat het een makkelijke oplossing was en omdat virals toch voor succes stonden? Intussen is de wereld viralmoe, dit instrument is zo hard uitgemolken dat je een verdomd straf filmpje moet hebben om op te vallen in die grote de meute. Het succes van Virals was zo groot dat ze nu steeds minder en minder werken. Viral Marketing werd aanzien als de toekomst van adverteren, nu lijkt het er meer en meer op dat virale marketing in het beste geval als een mesotrend beschouwd mag worden.

2) Facebook

Facebook kende in 2007 een enorme groei dat ontging menig marketeer, advertiser en investeerder niet. Microsoft zag er ook graten in en kocht 1,6% van de aandelen voor 240 miljoen dollar (!!) wat de theoretische waarde van Facebook op 15 miljard dollar bracht! Waarom was Facebook zo interessant voor de marketeer, advertisers en investeerders? Facebook lokt dagelijks miljoenen bezoekers; bezoekers die veel (voor advertentionele doeleinden) interessante informatie achterlaten en die makkelijk te bereiken zijn. Duizenden mensen wereldwijd braken hun hoofd over hoe ze facebook konden gebruiken om die (juiste) bezoekers te bereiken, maar tot hiertoe kwamen er nog geen baanbrekende oplossingen boven water. De manieren die wel het licht zien, zoals ‘beacon’ waarbij facebookers geïnformeerd worden over de aankopen van hun buddies die wellicht enkele interesses delen, stuiten op veel kritiek en moeten vaak inbinden omwille van die kritiek. Dat gebeurde dus ook met beacon. Voorlopig dus nog geen eureka-kreten over dé manier om makkelijk duizenden juiste mensen te bereiken via facebook. Dan maar simpelweg adverteren met banners in applications die de facebookies kunnen toevoegen aan hun profiel-pagina, met als gevolg dat er ontelbaar veel nieuwe applicaties werden ontwikkeld. Naar eigen schatting 95% van die nieuwe applicaties is volledig nutteloos en de talloze uitnodigingen die je er voor krijgt beginnen snel te storen met als gevolg dat er vaker mensen zich uitschrijven bij Facebook. Als die trend blijft voortduren en er geen geweldige nieuwe manier van adverteren uitgevonden wordt zal de waarde van Facebook wel eens snel kunnen dalen. Het succes van de advertenties die de opportuniteiten van Facebook zwaar onderbenutten lijkt dus te gaan leiden tot een stevige devaluatie van het geheel.

3) De Jump-hype

Hypes zijn per definitie een kort leven beschoren, maar meestal is dat dan omdat de fanbase de hype beu wordt of omdat er iets beter op de proppen komt. Bij de Jump-hype ging het anders. Jumpen was de voorbije 2 jaren enorm hot bij de Belgische en Nederlandse jeugd. Jump-video’s op YouTube schoten als paddenstoelen uit de grond (ik denk zelfs dat er na een tijdje echt meer Jump-filmpjes bijkwamen dan dat er echte paddenstoelen uit de grond schoten), Jump-cd’s en dvd’s verkochten als geen ander en de discotheken die Jump draaiden zaten elke week stampvol. Na een tijd werd Jumpen zo populair bij jongeren dat de allerjongsten het gingen kopiëren en erger nog ook de oudsten. En hoe kan een 16-jarige nu nog cool zijn als hij doet wat zijn 4-jarige neefje de hele dag doet op de speelplaats van de school en wat zijn 60-jarige buurman doet in beschonken toestand op familie-feestjes?? Exit Jumpen, want als de 16-jarigen het niet meer hip vinden zullen de kleine opkijkers er ook snel mee stoppen en de oudere buurmannen en nonkels, die stoppen er ook wel mee wanneer ze horen dat het niet meer hip is.

Als laatste nog een blik op de toekomst, die de theorie van succes als doodsteek ook volgt.

China business

China business kende een enorme ‘boom’ sinds de eeuwwisseling en diezelfde ‘boom’ zal ook nog niet direct stoppen. De productie prijzen in het Verre Oosten (VO) liggen immers ver onder de prijzen van Oost-Europese productie en mijlen onder de productie in eigen land. Zelfs al werk je met een agent die alle communicatie met het VO op zich neemt (en die communicatie is niet vanzelfsprekend omdat er relatief weinig chinezen goed Engels spreken) en die het grootste deel van de risico’s op zich neemt (en daar ook wel voor doorrekent) zal je bij een degelijke oplage steeds veel goedkoper, nadat je er alle transport kosten bijtelt, dan dat je elders gaat produceren. Dat is algemeen geweten. Dat de kwaliteit van VO-productie vaak stukken beter dan Europese productie,  door de expertise die ze daar de laatste jaren hebben opgebouwd dankzij het succesverhaal van de VO-economie, is iets wat nog niet iedereen weet.

De goedkope prijzen zijn uiteraard te danken aan de lage lonen voor de arbeiders. Om een idee te geven van wat een laag loon is: 1000 yuan (93 euro) per maand; tot 16 uur per dag werken; 2 à 3 rustdagen per maand. Het succes van China Business zorgt ervoor dat de bedrijfsleiders steeds meer lage-loon-werkers aannemen. Sinds 1 januari 2008 is de LCL (Labor Contract Law) echter van kracht, die dit gedrag aan banden moet leggen voor de situatie nog erger wordt. Gevolg is dat de productie duurder zal worden, wat uiteraard doorgerekend zal moeten worden. Wie via een agent werkt merkt nu al dat de prijzen 15 tot 25% duurder worden. Wie niet via een agent werkt zal de prijsstijging minder hard voelen (omdat de agenten profiteren van de situatie, ze hebben een reden om hun prijzen te verhogen), maar moet goed weten waar hij mee bezig is, rechtstreeks zaken doen in China is niet voor beginners. Als de transportkosten (olie) dan ook zo blijven stijgen zal het steeds minder interessant worden om naar het VO te kijken. Pech voor iedereen die nu pas Chinees gaat studeren want de macrotrend van de uitwijking naar het Verre Oosten gaat volgens mij geen 30 jaar meer duren. Oost-Europese productie zal dra interessanter worden dan het nu is en de lage-loon-trend verhuist ook nog wel eens (naar India?). De gevolgen van de LCL heeft ongetwijfeld ook gevolgen voor de West-Europese consument. De stijging in de kosten wordt verrekend in de verkoopprijs, die de consument treft. Reken er dus maar op dat ons leventje gaat blijven duurder worden. Het succes van VO-productie zal dus leiden naar de doodsteek ervan en naar een lege portefeuille in het Westen.

Tags: , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: