Posts Tagged ‘filmregisseur’

Scorsese doet Hitchcock..

januari 6, 2008

.. voor Freixenet in “The Key to Reserva”

  • Regie door Martin Scorsese (spreek uit: skor-see-zie, met een Vlaamse tongval): een van mijn favoriete regisseurs allertijden; door pareltjes zoals Goodfellas, Casino, Taxi Driver, The Departed, Raging Bull, Cape Fear,..
  • Montage door Thelma Schoonmaker (zie filmtitels hierboven)
  • Muziek van Bernard Hermann (Twisted Nerve, Kill Bill, Citizen Kane, Vertigo, Taxi Driver,..)
  • In de schitterende cinematografische stijl van Hitchcock in de late jaren ’50 (North by Northwest, The Man who knew too much)
  • Referenties naar Hitch-films zoals The Birds, Notorious, Rear Window, .. (ik mis er vast nog een deel)
  • Voor een der betere Cava-wijntjes: Freixenet

What’s there not to like?

bron: bucht

Jonathan Glazer’s Protection

november 5, 2007

Op Jef’s Blog zag ik onderstaande tv-ad verschijnen. De post trok direct mijn aandacht door de titel “One of Jonathan Glazer’s beauties”. Ik ben namelijk wel een aanhanger van diens beauties. Glazer’s werk is vaak geïnspireerd door grootmeesters als Stanley Kubrick en David Lynch. Om enkele voorbeeldjes te geven kan je in de videoclip ‘The Universal’ die hij voor Blur maakte verschillende stijlelementen herkennen uit ‘2001: A Space Odyssey’ en ‘A Clockwork Orange’ (beide van Kubrick), zijn langspeelfilm Birth lijkt bij momenten op ‘Eyes Wide Shut’ en staat bol van de verwijzingen naar ‘The Shining’ (wederom beide van Kubrick), net als de videoclip Karmacoma (een nummer van Massiv Attack). De schitterende Odessy reclamespot die hij regisseerde voor Levis werd opgesmukt met muziek uit Kubricks’ Barry Lyndon. Wat Lynch betreft: lijkt Glazer’s (eveneens knappe) Wrangler ad bij momenten qua stijl heel erg op het verzamelde werk van David Lynch en de eerder vernoemde clip ‘The Universal’ hier en daar op Lynch’s ‘Twin Peaks: Fire Walk With Me’.

Zoals ik reeds eerder zei op deze blog: beter goed gestolen dan slecht verzonnen.
Genoeg zever, hier de spot:

De spot zelf is al een tijdje oud, ik had ‘m echter nog nooit gezien. En voor wie het zich zou afvragen, ik heb geen VAG-aandelen. Eerlijk gezegd vind ikde boodschap eigenlijk een beetje bullshit, ik zal me namelijk sneller veilig voelen in een enorme auto dan in een kleine. Maar esthetisch gezien is het gewoon een fantastische spot. Respect!

Gucci of Axe?

oktober 22, 2007

Als Chanel voor het peperdure parfum “N° 5” Baz Luhrman vraagt om een spotje te maken, dan kan Gucci toch niet achterblijven. Niemand minder dan David Lynch werd uitgekozen om het nieuwe Gucci parfum-spotje te maken.

Zie hier het resultaat:

Ik moet wel zeggen dat voor mijn part Baz Luhrman dit rondje wel wint, ookal is het in feite gewoon een ingekorte remake van zijn eigen Moulin Rouge. De Gucci spot vind ik visueel toch iets minder aantrekkelijk en daarom ook minder memorabel. Het eerste was in me opkwam was dat de vrouwen in het spotje net ergens in de verte Axe geroken hebben.

Voor de liefhebbers nog een blik achter de schermen:

(gevonden op: http://adhunt.blogspot.com/)

Musical support: Pardon our cut

september 15, 2007

Om in de sfeer te blijven van de filmregisseurs die een reclamespotje opnemen, post ik er hier nog eentje van Spike Jonze. Wederom een geweldige spot. Bekijk eerst even de spot voor je verder leest.

De gedachtengang achter het spotje: GAP merkte dat de verkoopscijfers achteruit gingen en na onderzoek kwamen ze tot de conclusie dat de GAP-stores niet meer hip genoeg waren om hun primaire doelgroep aan te spreken. De GAP winkels dienden dus vernieuwd te worden en door middel van deze spot wilde GAP even mededelen dat binnenkort de nieuwe en verbeterde GAP stijl de klant zou opwachten maar in de tussentijd: excuseer voor de werken.

De versie die je net gezien hebt was de eerste keuze van Spike Jonze. Ik vind het zelf een geweldige spot. De keuze van de muziek vind ik zeer geslaagd. Het nummer “In the hall of the mountain king” uit de Peer Gynt suite van Grieg is een bombastisch nummer dat veel kracht geeft aan het filmpje. Jammer genoeg dachten de marketeers van GAP daar ook zo over. Ze vonden dat dit nummer zoveel kracht gaf aan de beelden dat sommige mensen het zouden interpreteren als een anti-GAP spotje, ze vonden het zelfs nogal apocalyptisch. Ze hadden er dus niet beter op gevonden dan er een popdeuntje onder te zetten. Bekijk hieronder de uiteindelijke versie:

Persoonlijk vind ik dat het spotje daardoor een beetje slappe koek geworden is. Op zich is het gekozen nummer zo slecht nog niet als je dan toch een popdeuntje er onder moest zetten, maar toch.. ik vind het een immens verschil. Het spotje was in mijn opinie in de originele versie veel beter. Het originele spotje had bij eerste visie een groter “WTF-gevoel”, tot de tekst op het scherm kwam had je geen idee wat de bedoeling/boodschap van de spot was en wat deze mensen dreef. De uiteindelijke versie gaf me meer het gevoel: daarvan kunnen er twaalf in een dozijn. Muzikale ondersteuning in een reclame spot is dus ontzettend belangrijk. Het kan een spot maken of kraken.

Nike football: leave nothing

september 14, 2007

De nieuwe spot van Nike die we jammer genoeg nooit bij ons op tv zullen te zien krijgen:

Deze spot wordt uitgezonden voor, tijdens en na American Football wedstrijden, om zo een optimale selectiviteit te bekomen. En deze spot past heel goed in dat plaatje. De kijker is geïnteresseerd in American football en wordt daarom meegesleurd in de spanning. Net het moment waar iedereen op wacht wordt het beeld uitgefade naar een zwart scherm en komt het Nike logo in beeld. Ik kan het mij zo voorstellen.. In de States is American football een gebeuren waar je voor naar de bar gaat op te kijken of toch minstens met enkele makkers thuis op de bank. De kijker blijft kijken naar dit staaltje ‘branded entertainment’ en een enkeling die toch wegkijkt zal tijdig door z’n maten erop gewezen worden dat hij dit wil zien. Iedereen zit te kijken of Jackson door de verdedigingsmuur raakt en 1 seconde voor de climax wordt het afgebroken voor de nike brand shot. En toch krijgt de kijker niet het gevoel van iets gemist te hebben omdat het te vroeg werd afgebroken omdat de kijker weet dat hij er toch doorgeraakt.

De muziek past perfect bij de spot, het draagt veel bij tot de hele sfeer die opgebouwd wordt. De kijker herkent de muziek van de film The Last of the Mohicans. De strijd op het football-veld wordt zo geassocieerd met de heldhaftige krijgers uit de film. Alleen wordt de strijd nu niet met wapens gestreden maar met een bal. De keuze van de muziek maakt deze spot echt af wat mij betreft. Zonder geluid verliest de spot alvast veel van zijn pluimen.

De prachtige cinematografie werd verzorgd door filmregisseur Michael Mann die buiten films zoals Heat, Collateral en Miami Vice ook.. The Last of the Mohicans regisseerde. Spike Jonze is dus niet de enige filmregisseur die er wat van kan.

Production notes: bringing objects to life

september 13, 2007

Unique Selling Propositions of USP’s worden steeds moeilijker om te bedenken of te behouden. Daarom wordt er in de reclame steeds meer en meer gewerkt met Emotional Selling Propositions of ESP’s. In plaats van een unieke producteigenschap die de consument moet overtuigen om het product te kopen wordt er getracht een emotionele reactie los te maken die deze taak zal vervullen. Ikea speelt hier geweldig op in met deze spot:

Bekijk hierboven de spot voor dat je begint te lezen!
Ikea springt mee op de trein van de emotionele reacties en tegelijk zet het een geweldige persiflage neer. Gedurende 50 seconden wordt de kijker meegesleept, waarna hij in de laatste 10 seconden net daarom te kakken gezet wordt. Prachtig hoe de emotional response hier wordt opgewekt. Hoe slagen ze er in gevoelens op te wekken voor een dom voorwerp zoals een lamp? (En dan nog in minder dan 1 minuut!?) Door het voorwerp om te toveren tot een personage. Vanaf de allereerste seconde staat de lamp letterlijk centraal in de spot. De lamp staat horizontaal en verticaal gecentraliseerd in de compositie en om de lamp te benadrukken wordt er ook nog eens op ingezoomed, vanaf het allereerste shot. In het tweede shot wordt de vrouw bewust niet frontaal gefilmd om aan te duiden dat de lamp een belangrijker personage is dan de vrouw. En het derde shot maakt het helemaal af: er wordt gefilmd vanuit het perspectief van de lamp. Je ziet de kamer door de ogen van het hoofdpersonage, de lamp.

In dat derde shot wordt tevens stilaan begonnen aan de dramatiek: de lamp wordt weggehaald uit de vertrouwde omgeving. In het vierde shot (in de gang) wordt al eventjes aangetoond hoe bar de omstandigheden buiten zijn, je hoort en ziet de kille wind in beeld verschijnen en de sombere muziek ondersteunt het geheel geweldig. De volgende shots combineren weer beide elementen: de lamp tot leven brengen en de slechte situatie schetsen. Hoe wordt de lamp deze keer tot leven gebracht? Eerst weer door er op in te zoomen en daarna door de focus te verleggen zodat de lamp het scherpst weergegeven object in beeld is.

Al deze truukjes worden nog eens herhaald, in combinatie met een afwisseling van shots en tegenshots. Net zoals een conversatie tussen 2 personages wordt gefilmd. De nieuwe lamp is in dit geval het 2e personage. Het contrast tussen het warme thuisgevoel en het koude straatleven seals the deal, op dit moment heeft de kijker emotionele gevoelens voor het domme onderwerp. En net dan komt de koele kikker met een Zweeds accent de bubbel doorprikken. De umlaut in de brandshot in de kers op de Zweedse taart.

Kortom: brilliante ad! Een geweldig concept dat minstens even geweldig in beeld is gebracht door regisseur Spike Jonze, die zijn ervaring als filmregisseur hier tenvolle benut in de reclamespot. Two thumbs up!